indictvs

Παράσιτο, σε σκηνοθεσία Bong Joon-ho, ο οποίος συνέγγραψε και το σενάριο μαζί με τον Han Jin-won. Πρόκειται για την πρώτη Κορεάτικη ταινία που βραβέυθηκε με χρυσό φοίνικα. Δεν την επέλεξα όμως γι αυτό (αντί για το The Joker που παίζεται την ίδια εποχή και σπάει ταμεία), μα για την αισθητική της.

Προσωπικά δεν έχω καμία εμπειρία στο Κορεάτικο σινεμά. Έχω δει μόνο τη σειρά μικρών επεισοδίων Persona στο Netflix. Ήταν μια παρόμοια αισθητική που ξεχώρισα και σε εκείνα τα μικρά αριστουργήματα με την πρώτη ματιά.

Από ότι έμαθα εκ των υστέρων, ο Bong Joon-ho έχει ιστορικό στο να ασχολείται με άβολα και δύσκολα θέματα. Έχει επίσης και μια τάση στις ξαφνικές εναλλαγές συναισθημάτων στις ιστορίες του. Αυτό κάνει και σε αυτή την ταινία, πιστεύω με μεγάλη επιτυχία. Τα στοιχεία κωμωδίας, τα οποία βρίσκονται διάσπαρτα σε όλο το φιλμ, μπολιάζονται με προβληματισμό σιγά-σιγά, για να ακολουθήσουν όμορφες σεναριακές μεταπτώσεις και αναπάντεχες εκπλήξεις. Όλα μελετημένα, σύμφωνα με ένα πανέξυπνο master plan.

Το φίλμ του Joon-ho είναι κατά κύριο λόγο ένα ταξικό σχόλιο που είδικά στην εποχή μας είναι τόσο επίκαιρο. Οι πλούσιοι, αυτοί οι ελάχιστοι που αυξάνουν τον πλούτο τους από την φτωχοποίηση όλο και περισσότερων συνανθρώπων τους. Κάτι που γίνεται θαρρείς άθελα τους. Άθελα μας. Το γεγονός αυτό, αν και φαίνεται να το έχουμε συνηθίσει εμείς, οι πολίτες του πρώτου κόσμου, δεν μπορούμε να φανταστούμε τι επίδραση θα μπορούσε να έχει στους ανθρώπους που πλέον δεν έχουν να χάσουν τίποτα. Συμπτωματικά με την ίδια ιδέα ασχολείται και το Joker με τον Joaquin Phoenix που ανέφερα παραπάνω. Πόσο τυχαίο να είναι άραγε;

Η σκηνοθεσία της ταινίας μου φάνηκε πολύ προσεγμένη και σε μερικά σημεία υποδειγματική, μια φρέσκια ματιά στη φωτογραφία και με ένα ασυνήθιστα ταιριαστό και πετυχημένο cast. Χωρίς να γνωρίζω τον πρωταγωνιστή Song Kang-ho που υποδύεται τον αρχηγό της οικογένειας, κατάλαβα ότι πρόκειται και έναν μεγάλο Νοτιοκορεάτη ηθοποιό. Και δεν είναι ο μόνος. Ο Sun-kyun Lee και η Yeo-jeong Jo που υποδύονται τους πλούσιους είναι επίσης πολύ έμπειροι.

Το πιό σημαντικό βέβαια στην ταινία, όπως και σε όλες τις ταινίες που σέβονται τον εαυτό τους, είναι η ιστορία. Μια ιστορία με σχόλια, αιχμές και γροθιές στο στομάχι των μικροαστικών ονείρων μας. Μια ιστορία που μας αφορά όσο ποτέ και είναι ικανή τελικά να μας αφήσει με τα χέρια μουδιασμένα στις καρέκλες του σινεμά βλέποντας τους τίτλους τέλους.

parasite:imdb

#films #greek