jitterbug

Είναι από τις ταινίες που απαιτούν πολλά από τον θεατή. Χρειάζεται να είσαι εκεί. Συνειδητά. Να βιώσεις δύσκολα συναισθήματα στα οποία ο Cuaron σε βυθίζει συνεχόμενα και διαδοχικά: Συμπόνια, οίκτος, οργή, νοσταλγία, φόβο, αγωνία, ελπίδα. Στο τέλος βέβαια μένει η αγάπη και η ανθρωπιά για να σου αφήσει μια γλυκόπικρη γεύση και εξαντλημένο στη θέση σου.

Θεωρώ ότι το Roma είναι μια πολύ δυνατή ταινία ακόμα και χωρίς να ταυτίζεσαι με τους ήρωες. Σε κρατάει η πλοκή, που αν και απλοϊκή, κάνει ακριβώς αυτό για το οποίο προορίστηκε. Δίνει τη βάση σε μια σειρά από υπέροχες εικόνες, μελετημένες και ενορχηστρωμένες έτσι ώστε να μην πάρεις ποτέ τα μάτια σου από πάνω τους. Αυτό οφείλεται κατά μεγάλο μέρος στην κίνηση της κάμερας και σε one shot πλάνα όπως και στο περίφημο Birdman.

Η Yalitza Aparicio που υποδύεται την Cleo έγινε ουσιαστικά ηθοποιός μέσα σ’ αυτή την ταινία. Μέσα από τα μάτια και τις γνήσιες εκφράσεις τους περνάμε κι εμείς ως θεατές όλες τις μεταπτώσεις του χαρακτήρα της. Το μόνιμο μούδιασμα που μας μεταδίδεται, ερχόμενοι αντιμέτωποι με τη ζωή της.

imdb entry

#films